anne ben süper kahraman oldum

gecenin 11 i uyuyorum kapı çaldı diyeceksinizki uyuyosan nerden biliyosun kapı caldığını. annem açmış geldi beni uyandırdı "oğlum kalk duygu seni soruyo" dedi. bende uyku sersemi heyecan yaptım duygu deyince bi kız kapıya kadar gelmiş beni soruyo gecenin 11 inde yani benim zamanıma göre gecenin 11 i normal insanlara göre sabah neyse kalktım baktım benim askerdeki arkadaşın nişanlısı duygu umut bi 5 dakka gökhan'lara gelebilir misin dedi. tabi önce bi hayal kırıklığı yaşıyo insan kapıya kadar gelip seni soran bi kız deyince hiç düşünğüm gibi cıkmadı hayallerimdeki gibi, arkadaşın nişanlısı lan. tamam sen git geliyorum dedim. elimi yüzümü yıkadım uykusuzum küfür ede ede indim 2 kat aşağı çaldım kapıyı girdim içeri. içerde 7 8 kişi var gökhanın annesi abisi dayısı teyzesi nişanlısı herkes orda toplanmış bilgisayardan gökhanla görüşecekler lakin mikrofonları çalışmıyo yapmam içinde beni çağırmışlar. zaten binaya teknik servis veriyorum ona format at buna driver yükle bilgisayar başında çok vakit gecirince hekır sanıyolar adamı. velhasıl bir doktor edasıyla bilgisayarın başında toplanmış kalabalıga acılın bi bakayım deyip ceketimi cıkarmaya çalıştım fakat bir türlü cıkmıyodu çünkü ceket giymemiştim t shirt vardı üstümde şoku atlatıp kasaya yöneldim yani bir mikrofonu çalıştırmak benim için kolay bi işti bunu bilen nebahat teyzede yanındakine söyleniyodu sırıtarak "umut halleder şimdi". ama olmuyodu anasını satayım bir türlü bizim ses gökhana gitmiyodu herşeyi yapmıştım ses kartı driverını bile yeniden yükledim. bir türlü olmuyodu bir yandan da msn den gökhana merak etme dayan seni ailene kavuşturucam diyodum moral veriyodum. ben kasanın yanında çökmüş artık tüm umutlarım tükenmiş uğraşıyo sansınlar diye yalandan denetim masası program files filan acıp kapatırken içimden artık olmadı benim kasayı getiririm ama mutlaka konuşturmam lazım bunları diyordum. ben artık son çare babama bilgisayara virüs girdi baba deyince hep güldüğüm babamın olm bi bak belki fişler gevşemiştir çözümü geldi aklıma başka yapcak bişey yoktu mikrofonun fişini cıkartıp tekrar taktım yerine o arada gökhanda bi hareketlenme oldu demin ses geldi gitti dedi bir iki kere daha cıkarıp taktım yerine ses gelip gidiyo dedi meğerse ses kartının giriş yeri bozukmuş tam takınca çalışmıyo yarısı girince çalışıyomuş öylede garip. velhasıl kelam insanların sağol oğul allah razı senden razı olsun cok teşekkürler gibi tebriklerin arasında mutlulukla evime döndüm. içeri girdim yarım kalan uykumu tamamlamak için yatağa yatmaya giderken, annemin oğlum yetmedi mi daha yatıcan mı bütün gece bilgisayar başında dur güzdüzleri yat sen aferim diye bağırdığını duyunca hafif sırıtıp yatağıma uzandım sonuçta kadın nerden bilebilirdi ki demin neler yaptığımı. anladımki evde clark kent moduna giriyorum yani dışarda kahraman herkes teşekkür tebrik ediyor evde yediğimiz fırçalara bak...