Tesadüf

akşam üstü hava yeni kararıyo benim için yeni aydınlanıyo ben uyanıyodum. kalktıgımda evde kimsenın olmadıgını görüyorum kahvaltı için mutfaga gidiyorum semavere bakıyorum altı açık degil ekmekliğe bakıyorum ekmek yok kola yok meyve suyu yok işin en kötüsü bütün bunlar için hesap soracagım kimsede yok evde kimseye neden ekmek almadın veya neden çay yok diyemiyorum bi gün daha ne kadar kötü başlayabilir meğer daha kötüsüde varmış büyük konuşmuşum. cebimde 5 ytl ile bakkala gidiyorum yiyecek bişeyler alayım diye meyve suyu ekmek bide salam alıcam bakkala giriyorum selam veriyorum ekmekle meyve suyunu tezgaha koyuyorum parayı uzatıyorum"dilaver abi üstünede salam ver" diyorum. dilaver abi de "senin dünden 1 ytl vardı kola almıştın" diyor bende abi al o zaman ordan diyorum. dilaver abide tamam kereta diyo gidip salamı getiriyor. şunu unutmayın arkadaşlar mahallede mutlaka bakkalla aranızı iyi tutun sakın zıtlaşmayın sürekli şakalaşın takılın selam verin size para üstü 5 10 kuruş vermezse isteyip antipatikleşmeyin bütün esnafa yapın ama bakkala yapmayın hayatta kalmak istiyosanız. poşeti almış eve dönerken annemi görüyorum yolda. eve dogru yürürken ben daha nerdesin sen neden çay yapmadın demeden emreyi görüyoruz. emre annemin ideal evlat tanımı olup benden 4 yaş büyük olmasına ragmen sürekli benle kısayladığı mahalleden yavşak arkadaşım. zaten ikilinin yan yana gelmesinden kafa sikeceklerini tahmin ediyordum. selamlaştıktan sonra arada geçen diyalogları yazıyorum. - emre oğlum ne haber napıyosun ne zaman döndün ( evet döndü ibne ankarada okuyodu ne sikime döndüyse) - ne yapıyım gülten teyze okul bitti döndüm çalışıyorum şimdi ( evet bitti okulu makine mühendisi oldu ufakken kötü oynuyo diye maçlara almadığımız ayağıyla yuvarlak bi cisme yön veremeyen adam mühendis oldu) -demek bitti okulun afferim oğlum helal olsun. -bitti gülten teyze şimdi çalışıp aileme bakıyorum beni yıllarca büyüttüler okuttular şimdi sıra bende (bu resmen ibnelik ben yanında utancımdan yerin dibine giriyorum sonuçta arkadaşız yapılır mı lan bu) -ee binali amca nasıl(aha babamıda sordu örf ve adetlerimizide yerine getirdi herif perfect yapıyor annem neredeyse oğlum herşey tamam sana birde hayırlı bi kısmet bulmak lazım bizim umutu sana verelim deyip evlendirecek beni) o anlattıkca annemin yüzü gülüyor mutlu oluyor ben yerin dibine giriyodum sonra emre bana sordu -ee umut sen ne yapıyosun. yani artık ben ne yapsam seninkilerin gölgesinde kalacak puşt bilmiyomusun soruyosun neyse ben caresiz cevap vermeye calışırken -valla neyap... daha cümlemi bitirmeden araya annem giriyor - valla ne yapsın bütün gün bilgisayarın başında oturuyo boş boş. bi gün daha ne kadar kötü olabilir demiştim ya işte bu daha kötüsü oluyor. velhasıl kısa bir vedalaşmadan sonra ayrılıyor evlerimize dağılıyorduk. ben yolda yürürken ıssız adamdaki final sahnesi aklıma geliyor acaba diyorum anlatırken okulum bitti şimdi çalışıp aileme bakıyorum derken içinden - aslında okulum bitmedi yarıda bıraktım şuanda bir büfede garsonluk yapıyorum ailemlede aram kötü oysa biliyormusun umut mahalleden ayrıldıktan sonra hep senin gibi olmak istedim senin gibi top oynayıp arkadaşlar arasında sevilmek istedim. mi diyordu acaba dönüp arkama bakıyorum oda dönerse koşup sarılacam ama yok kafasını öne egip dümdüz yürüyor arkasına bile dönüp bakmıyor pezevenk. halbuki ufacık bir değişiklik olsaydı o gün ufacık, ogün bi degişiklik yapıp erken kalksaydım veya kalktıgımda ekmek olsaydı evde, bakkala önceki günden 1 ytl borcum olmasaydı o konuşmayı yapmasaydık yolda ne annemle nede emreyle karşılaşacaktım...

bu arada annem arkadaşıyla çarşıya gitmiş belki merak eden olur afsadf